شبیه برگ پاییزی

 پس از تو قسمت بادم

 خداحافظ...

 ولی هرگز نخواهی رفت از یادم

 خداحافظ ، و این یعنی در اندوه تو می میرم

 در این تنهایی مطلق ،که می بندد به زنجیرم.

 و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد.

 و برف نا امیدی بر سرم  یکریز می بارد.

 چگونه بگذرم از عشق ، از دلبستگی هایم ؟

 چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم ؟

 خداحافظ ، تو ای همپای شب های غزل خوانی

 خداحافظ ، به پایان آمد این دیدار پنهانی

 خداحافظ ، بدون تو گمان کردی که می مانم

 خداحافظ ، بدون من یقین دارم که می مانی !!!

 

 سید مصطفی تقوی

نوشته شده در تاریخ شنبه 17 اسفند 1387    | توسط: p b    |    | نظرات()